Eerst mijn excuses... ik had beloofd elke dag iets te schrijven in mijn dagboek... maar dat is niet gelukt.

Nu ben ik weer thuis in Lake Havasu, Arizona.... Na een rustige maar lange reis ben ik bezig om alles nog es te verwerken...

Wat een fijne vakantie hebben we gehad. Familie en kennissen bezocht (ook heel veel mensen niet...)  en ook afscheid genoemen, want je weet maar nooit wie er nog is als ik weer es terug kom..... De laatste dagen werden gevuld met een bruiloft in Hardenberg en de beurs, vuurwerk, kermis, steile wand en wat jurische perikelen.... 

Een paar dingen.... beurs was fantastisch.. zag er schitterend uit! Albert Pierik en helpers: mijn complimenten. En dan die kermis...fantastisch. De American Tukker Day was zeer goed bezocht, veel heel veel oude amerikaanse auto's...

Vroomshoop bedankt! En jullie zijn allemaal welkom in Arizona!

www.golakehavasu.com

Comment (0)

De finale komt er aan. Na een paard agen bezig met andere zaken, komt de finale er aan!

De beurs, de kermis....

Het laatste heb ik de gezondheidsbeurs bezocht. Om eerlijk te zijn het viel mij een beetje tegen... Voor mij niet zo interessant....

De kermis  (oops.... lunapark) was in de opbouw fase en zag er schiitterend uit  Ik moet toch maar es weer in het reuzerad!!

Comment (0)

Het Vroomshoops is mijn moedertaal. Hoe je het ook keert of wendt, de taal die je als kind geleerd hebt , is de taal die je het beste ligt. In het ABV (Algemeen Beschaafd Vroomshoops) ligt de bron van de emoties. Ik kan mij nog steeds het beste uitdrukken in het ABV. In het Nederlands moet ik soms naar een goed woord zoeken. In het Engels, dat ik nu ongeveer een jaar of acht bijna altijd spreek, is het nog moeilijker. Ik red me er mee, maar het is moeilijk een grapje in het Engels te vertellen. In de eerste plaats omdat Amerikaanse humor anders is dan Vroomshoopse humor..... Amerikaanse humor is vaak groot.... je voelt het aankomen.... Vroomshoopse humor is onverwachts en eigenlijk klein.... soms alleen een glimlach. Gisteravond heb ik daar heel wat voorbeelden van gehoord. Ik ben gisteren tot de conclusie gekomen dat je vaak alleen humor waardeert die je hoort van mensen met een zelfde achtergrond.

Ook heb ik me afgevraagd, wat het eigenlijk betekent, Vroomshoop, dat warme plekkie... enz... Ik denk eigenlijk dat dat te maken heeft met de "nestgeur". Waar ben je geboren, waar heb je je jeugd doorgebracht. Als ik nu even naar me zelf kijk.... Ik ben geboren en getogen in Vroomshoop. Het Vroomshoop van  mijn jeugd is mijn Vroomshoop. Dezer dagen snuif ik allerlei stukjes van mijn verleden op. Het nieuwe neem ik op de koop toe. Maar ik negeer het eigenlijk een beetje. De mensen met wie ik praat zijn uit het verleden. We halen herinneringen op.... We delen ons verleden.

En is dat niet hetzelfde voor mensen uit Waspik en andere plaatsen? Waar je geboren en getogen bent liggen je "roots", daar ben je geworteld. Waar je ook naar toe gaat, je roots blijven.

En wat vond ik eigenlijk van "Vroomshoop giet plat"? Het was een warm bad, bekende grappen, bekende gevoelens.... machtig mooi!

Comment (0)

Ik wil toch nog even wat herinneringen ophalen.... De kleuterschool stond op de plaats waar nu het oude Irene staat (gemeente des Heren nu). Met een schopje er naar toe. Ik kon maar een jaar en daarna de gereformeerde school van meester van Duijn.....juf Conrad, meester Booij, meester Runia. Voor mij een onenerverende periode. Schooljaren duurden eeuwen.... Het beste herinner ik me de schoolplaten. (klik hier) . Verder altijd rekenen, taal en voor mijn idee bijna nooit andere vakken. Maar zoals je weet is mijn herinnering niet al te best. Heb je meer herinneringen van de Lagere School, laat het me even weten....

Daarna de ULO. Het beste daarvan is me een uitstapje naar de bioscoop bijgebleven. Na een schriftelijk examen gingen we met een groepje naar de bioscoop in Almelo. Een film van Danny Kaye.... De volgende dag werden we door meneer Ketting op het matje geroepen.... Wat we wel dachten, naar de bioscoop! Schande! En hij voegde mij toe: "En jij wilt nog wel een christelijk onderwijzer worden.....!

En ik werd inderdaad onderwijzer, naar de kweekschool in Almelo. Gewoon een voortzetting van de ULO..... Ik moet nog vaak aan mijn eerste jaren ik het onderwijs denken.... Ik hoop dat de kinderen geen blijvende schade hebben opgelopen..... Ze waren mijn broddellapjes.

Na gewerkt te hebben in Rijssen, Daarlerveen, Eibergen en Hardenberg woon ik nu in Lake Havasu, Arizona.

Van mijn moeder kreeg ik op sinterklaas 1957 dit boek.... Zou ze een vooruitziende blik gehad hebben?

Morgen naar het vliegveld in Las Vegas en dan via Memphis naar Amsterdam.

Tot ziens in Vroomshoop!

We verblijven op de Melody Ranch aan de Flierdijk in de blokhut.....

Comment (0)

Mijn eerste herinnering is een lange rij vrachtauto's. We woonden toen aan de Hoofdstraat in het "oude postkantoor". Dat is het huis op de hoek van de Prinsenkamp en de Hoofdstraat. Dit is een dubbel huis. Aan de linker kant was het postkantoor (de grote brievenbus zit er nog in). Waarschijnlijk waren dat de Canadese vrachtwagens die voor de brug moesten wachten. De Tonnendijkbrug was immers opgeblazen!  Verder herinner ik me een hek aan de kant waar de familie Leusink woonde (het huis is verdwenen, daar is de weg nu.

Mijn volgende herinnering is niet zo duidelijk... We waren naar de Hammerweg verhuisd, een klein huisje achter Dubbink (nu van der Vinne).  Ik herinner me het huis...de kleine kamer, de kachel, de meubels.... de keuken en de wc buiten naast de dikke eikenboom. Mijn moet deed de was in de schuur op een klein kacheltje, ze noemde het een duveltie.... Ik herinner me de warme zomer van 1947. Vroeg op.... In die zomer, ik was toen ruim 3 jaar, is mijn vader overleden. Ik herinner me daar niets van.... Raar, wel de zomer maar niet de ingrijpende gebeurtenis. Herinneringen zijn onnavolgbaar. Ik ben al heel lang aan zoeken naar een herinnering, maar ik vind die niet. Het moet ingrijpend zijn geweest want mijn vader was al een hele tijd ziek thuis, dus altijd aanwezig.

Ik herinner me de onweersbuien van die zomer. Vrouw Dubbink klopte dan op het raam en we moesten daar naar toe. Vrouw Dubbink was heel bang voor onweer.  Zij verschool zich onder de trap, mijn moeder stond halverwege de trap en de keuken, ik waarschijnlijk ook en Dieks Dubbink zat in zijn stoel, trommelde met zijn vingers op de leuning en mikte regelmatig zijn pruimtabak in een blikje met zaagsel. Het geldkistje stond op tafel.

Comment (0)

DE maandag voor we vertrekken. Ik moet natuurlijk gewoon aan het werk! Ik werk in Lake Havasu als Director of Visitor services bij de Convention and Visitors Bureau. Een lange naam voor iemand die het VVV kantoor gaande moet houden. In het Convention and Visitors Bureau werken nog vijf mensen, maar die houden zich bezig met marketing etc. Ik zorg ervoor dat de touristen in de stad goede info krijgen. Gelukkig hoef ik dat niet alleen te doen. Ik heb zo'n 20 vrijwilligers die elk een dagdeel komen werken.  Vandaag heb ik eerst een vergadering met de rest van het personeel. Daarna moet ik de voorraad op peil brengen. De brochures, gidsen etc. Een afpraak met de tegelzetter over nieuwe tegels in het Visitor Center. Vandaag dus een normale dag... 

Ik ben zeer tevreden met m'n baan en ik ben blijdat ik op m'n 66 nog MAG werken. In  Nederland had ik op m'n 65 moeten stoppen. Natuurlijk maakt het uit wat voor werk je hebt. Maar ik ben er tevreden mee. Als de pensioen leeftijd naar 67  gaat zal dat heel wat te doen geven... maar ik kan de positieve kant ook zien. Met pensioen lijkt wel leuk.....maar het is wel een heel groot gat. Ik vind het dan ook prima dat mensen langer werken, maar dan moet de baan wel aangepast worden. Niet meer in management functies, maar meer in uitvoerende functies. 

 Het zal vandag wat weer betreft ook een gewone dag worden: 41 graden en zon! 

De koffers zijn  bijna gepakt... het is alleen de vraag: welke jas neem ik mee, een regenjas, een warme jas... maar goed het is september....

Comment (2)

Inderdaad vijftig jaar geleden en ik was er bij...1 september word ik 66, dus ik was toen 16 jaar...
Wat zijn mijn herinneringen?

Natuurlijk is heel wat weggezakt.... en ik hoop niet dat ik andere feesten er bij haal,maar ik zal het proberen: Het waterorgel, achter Irene. Het was in een tent en het water spoot omhoog op de tonen van de muziek. Volgens mij was een man die aan allerlei knoppen zat te draaien. Leuk!

Verder was er volgens mij een optocht, ik herinner me daar eigenlijk niets van. Wat weet jij er van?
Verder was er de ondernemersbeurs. Naast het MCC met het kanaal en de brug nagemaakt.....maar hoe zag het er van binnen uit?
Weet jij dat nog?
Ze zeggen dat hoe ouder je wordt je je meer van vroeger herinnert... ikke dus niet!!!
Wat herinner je je van Vroomshoop 100 jaar... En als je naar de reunie komt reageer dan ook even.. wat en wie verwacht je daar te zien??

 klik op "comment" en schrijf me je herinnering of verwachting...

 bezoek ook:www.vroomshoop.com

Comment (1)

Ik begin er nu echt aan te denken. Volgende week om deze tijd zijn we in Nederland. 12 uur vliegen, het is niet niks, maar het valt meestal wel mee!
Natuurlijk zie ik uit uit naar klein kinderen en de rest van de familie, maar deze keer is Vroomshoop 150 jaar het hoofddoel.

Ik ben eigenlijk nog maar heel kort weg uit Nederland (sinds 2002) , maar zo'n 40 jaar weg uit Vroomshoop. Ik had vroeger het gevoel: Je moet ergens anders gewoond hebben. En dat geloof ik nog! Je mist een heleboel als je altijd in dezelfde plaats blijft wonen. Je mist een andere cultuur, andere mensen, ander sociale netwerken.... Ik ben dan wel tamelijk ver gegaan... naar een ander land en een ander wereldddeel. En het vreemde is.... je vindt overal aardige en vervelende mensen.

En toch.... mijn verleden blijft altijd trekken....Vroomshoop, de mensen die ik daar kende....ik wist wie waar woonde, ik wist delen van hun geschiedenis.. en ik had m'n vooroordelen. En mensen wisten hetzelfde over mij.... Ik heb me altijd "die jongen die geen vader had"gevoeld. En ik had het gevoel dat mensen me daarop beoordeelden, zielig.... Ik weet nu dat dit meer mijn gevoel was...

Wat je denkt, dat een ander denkt, denk je zelf!

Ik heb me vaak de vraag gesteld: Wil ik weer in Vroomshoop wonen? Dat nou ook niet. Want ik weet het: Vroomshoop is veranderd, de mensen zijn veranderd en ik ben veranderd....
Als je in Vroomshoop opgegroeid bent... reageer dan es.... klik op het woordje "comment" hier onder en .... ga je gang!!

Tot ziens op de reunie!!!

bezoek ook: www.vroomshoop.com

Comment (0)