Het Vroomshoops is mijn moedertaal. Hoe je het ook keert of wendt, de taal die je als kind geleerd hebt , is de taal die je het beste ligt. In het ABV (Algemeen Beschaafd Vroomshoops) ligt de bron van de emoties. Ik kan mij nog steeds het beste uitdrukken in het ABV. In het Nederlands moet ik soms naar een goed woord zoeken. In het Engels, dat ik nu ongeveer een jaar of acht bijna altijd spreek, is het nog moeilijker. Ik red me er mee, maar het is moeilijk een grapje in het Engels te vertellen. In de eerste plaats omdat Amerikaanse humor anders is dan Vroomshoopse humor..... Amerikaanse humor is vaak groot.... je voelt het aankomen.... Vroomshoopse humor is onverwachts en eigenlijk klein.... soms alleen een glimlach. Gisteravond heb ik daar heel wat voorbeelden van gehoord. Ik ben gisteren tot de conclusie gekomen dat je vaak alleen humor waardeert die je hoort van mensen met een zelfde achtergrond.

Ook heb ik me afgevraagd, wat het eigenlijk betekent, Vroomshoop, dat warme plekkie... enz... Ik denk eigenlijk dat dat te maken heeft met de "nestgeur". Waar ben je geboren, waar heb je je jeugd doorgebracht. Als ik nu even naar me zelf kijk.... Ik ben geboren en getogen in Vroomshoop. Het Vroomshoop van  mijn jeugd is mijn Vroomshoop. Dezer dagen snuif ik allerlei stukjes van mijn verleden op. Het nieuwe neem ik op de koop toe. Maar ik negeer het eigenlijk een beetje. De mensen met wie ik praat zijn uit het verleden. We halen herinneringen op.... We delen ons verleden.

En is dat niet hetzelfde voor mensen uit Waspik en andere plaatsen? Waar je geboren en getogen bent liggen je "roots", daar ben je geworteld. Waar je ook naar toe gaat, je roots blijven.

En wat vond ik eigenlijk van "Vroomshoop giet plat"? Het was een warm bad, bekende grappen, bekende gevoelens.... machtig mooi!